​పదో తరగతి మెయిన్ ఎగ్జామ్స్.ఇంగ్లీష్ అంటే బయం .ఎగ్జామ్స్ దగ్గరలో ఉన్నాయి.డాడీ కి చెప్పాను,అన్నయ్య కి చెప్పు అన్నారు.అన్నయ్య తో చెపితే అలాగే చూస్తాను అన్నాడు.రెండో రోజులయ్యాక నాకు ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు ,ఆటను బాగా ఇంగ్లీష్ చెప్పగలడు అన్నాడు.అతను ప్రైవేటు చెపుతున్నాడు చాలా మందికిఅన్నాడు.మరి నాకు ఎలా అన్నాను.రాత్రి ఎనిమిది కి వస్తాడు మన ఇంటికి నీ ఇష్టం ఎంత సేపు చెప్పించుకున్తావో అన్నాడు అన్నయ్య.మరి డాడీ అన్నాను. పర్లేదు డాడీకి చెపుతానులే అన్నాడు.డాడీ అమ్మ ఎనిమిదిన్నరకే పడుకుంది పోతారు.నేను బయటి డోర్ ద్వారా ఎలా వస్తానో ఇతను కుడా అలాగే వస్తాడు.డాడీ కి అమ్మ కు ఇబ్బంది ఉండదు.నీ తుషన్ అయ్యాకా ఫోన్ చేస్తే నేను వస్తాను అన్నాడు అన్నయ్య.రాత్రి ఎనిమిది అయ్యింది,

నా పుట్టిన రోజు కదా ,బాత్ చేసి మంచి ఎక్ష్పొస్ డ్రెస్ వేసుకున్నాను.ఎవరో డాడీ పేరు పెట్టి పిల్చారు,వెళ్లి చుస్తే ఆరుగురు ఉన్నారు,ఏమిటండి అని అడిగా,మీ డాడీ లేరా అని అడిగారు.లేరు ఊరు వెళ్లారు అన్నాను.అందరు కోపం గా ఉన్నారు,మీ అన్నయ్య ఉన్నాడా అని అడిగారు.ఉన్నాడు అన్నాను.బయట ఎందుకు లోపలికి రమ్మన్నాను.లోపలికి వెళ్లి ఎవరో వచారు అన్నాను.అన్నయ్య వాళ్ల ను చూసి కొద్దిగా బయ పడుతున్నాడు.వాళ్లు ఏవో ఫొటోస్ చూపిస్తున్నారు.అన్నయ్య రూమ్ లోకి వచ్చి ఏడుస్తున్నాడు,ఏమిటి రా అన్నాను,నన్ను గట్టిగా హత్తుకొని ఒకటే ఏడుపు.వాళ్ళు హాల్ లో ఉన్నారు.కొంతసేపటికి ఏడుపు ఆపాడు,ఏమిటి రా అని అడిగాను,అన్నయ్య చేతిలో ఫొటోస్ లాక్కున్నాను.చుస్తే అన్నయ్య ఒకామె ను దేన్గుతున్నాడు.ఏమిటి రా ఇలా అని అడిగాను.

నేను ఇంటర్ లో జాయిన్ అయ్యాను.పంజాబీ డ్రెస్ వేసుకున్నాను.ఎందుకంటే మిడ్డీ లు వేసుకోలేను ,ఒక వేలా వేసుకొని వెళితే అందరు నా వాటినే చూస్తారు.పంజాబీ డ్రెస్ వేసుకుంటేనే అందరు నా పాల పొంగుల వంకే చూస్తున్నారు.మూద్రోజులుగా మోహన్ నన్ను చూస్తున్నాడు,నన్ను పరిచయం చేసుకోడానికి నా వంకే చూస్తున్నాడు.అలా ఆ రోజు నేని నడిచి వెళుతుంటే దారిలో పరిచయం చేసుకున్నాడు.మోహన్ బాగుంటాడు.అలా డైలీ నా తో పాటే వస్తున్నాడు.దారి మద్యలో ఒక రూమ్ లో ఉంటున్నాడు మోహన్.కొద్దిగా క్లోజ్ అవుతున్నాము.ఒక సారి రూమ్ కి రమ్మనాడు.కాని నాకు బయం అన్నాను.కాని నా మనసులో ఎపుడు మోహన్ రూమ్ కి వెళదామా ఎపుడు దేన్గించుకున్దమా అని ఆలోచన.ఆ రోజు లంగా వోని వేసుకున్నాను,తీరా ఆ రోజు మోహన్ కాలేజీ కి రాలేదు.మద్యానం కాలేజీ కి డుమ్మా కొట్టి మోహన్ రూమ్ కి వెళదాం అని బయలుదేరాను.రూమ్ లో… Read Article →

ఇప్పటికి పది మంది పనిమనుషులని మార్చాను.కానీ ఒక్కత్తి కూడా పట్టుమని పది రోజులు కూడా పని చెయ్యట్లేదుమా ఇంట్లో. ఎందుకో కారణం చెప్పరు.చెప్పా పెట్టకుండా మానేస్తున్నారు ఇప్పటికి పది మందినిమార్చాను. విసుగుపుడుతోంది. అసలు సమస్య ఏంటని ఆ మానేసే పనిమనుషులని అడిగితే.. “అవ్వన్నీ అడగద్దమ్మా… మేము మీ ఇంట్లో పని చెయ్యలేం..మా వల్ల కాదు.” అంటూ సమాధానం చెప్పేసి అప్పటిదాకా పని చేసిన నెలలకి జీతం కూడా తీసుకోకుండా వేళ్ళిపోతున్నారు. వాళ్ళ మాటలు చాటుగా విని అమ్మా పెద్దమ్మలు ముసి ముసి నవ్వులు రువ్వటం గమనించాను. ఎందుకలా నవ్వుతున్నారు వాళ్ళు అని కొద్దిగా ఆలోచించాను. నేను పొద్దున్న ఆఫీసుకు వెళ్ళిపోయిన తర్వాతనే మా ఇంటికి పనిమనిషి వస్తుంది. సాయంత్రం నేను వచ్చేటప్పటిదాకా ఇంట్లో వాళ్ళకి హెల్పుగా

ఆ రోజె “భారతి” ఫస్ట్ నైట్, కొత్తగా కో టి ఆశలతో , అత్తవారింట్లో కి అడుగు పెడుతుంది , శోభనం గది మల్లెపూల తో అలంకరించి సువాసనలు వెదజల్లుతుంది .. భారతి భర్త టెన్షన్ తో మంచం దగ్గర ఆటు ఇటూ తిరుగుతూ భారతి కోసమ్ ఎదురుచూపులు . కిర్రు మంటూ డోర్ తీసుకుంటూ పాల గ్లాస్ చేతిలో పట్టుకుని తల దించుకుంటు , సిగ్గు పడుతూ మెల్లగా అడుగులు వేస్తూ , తన భర్త దగ్గరికి వస్తుంది . భారతి చాల అద్బుత సౌందర్య రాశి , ఆ రోజు తెల్ల చీరలో తన సౌందర్యం ఇంకా రెండింతలు అయ్యింది , కొంచెం బొద్దిగా ,గుండ్రని ముఖం , దొండ పెదాలు , ఎర్రని చక్కిల్లు , ఎత్తి పోడుచుకొచ్చే స్తనాలు, సన్నని నడుం ,ఆ రోజు చీరని బొడ్డు కిందకి… Read Article →

Scroll To Top